Ankarasız sabah doğmuyor
Her şeyim orda
Ben çaresiz uzağındayım
Üşüyorum
Düşüncem Ankarada

Med-Cezirler yaşıyor benliğim
Kalp ile mantık savaşıyor
Ben kenara çekiyorum
Bir duygu getiriyor gönlüme
Ankara'dan esen rüzgâr,
Bir şiir yazıyorum.

Bir şiir yazıyorum
Ankara'nın haberi bile olmuyor
Anıları getiriyor bu kez rüzgâr
Ben ağlıyorum.

Kar yağıyor Ankara'da
Ben üşüyorum
İçim doluyor çok zaman
Boyuna duygu biriktiriyorum
Ve düşümde bir kara iklimi
Ankara'yı özlüyorum.  

Birsen 2.BAŞGÜL
Hüzünkar Sayfa:43